Serđo Blažić, poznat kao Đoser, bio je jedan od najsvetlijih simbola jugoslovenskog roka, ostavivši neizbrisiv trag kroz muziku, energiju i borbu sa životnim izazovima.
- Rođen 8. aprila 1951. godine u Puli, postao je prepoznatljiv kao frontmen legendarne grupe “Atomsko sklonište”. Grupa je nosila poruke bunta i angažovanosti, a njen zvuk bio je spoj socijalne kritike i umetničke slobode.
Ipak, serija borbi koje je Đoser vodio van muzičkog sveta bila je ništa manje impresivna. Njegova borba sa teškom bolešću, ne samo da nije uticala na njegovu energiju na sceni, nego ga je još više povezala sa publikom.
- Blažić je započeo svoju muzičku karijeru u pulskom bendu “Huš”, gde je svirao bubnjeve, ali i otkrio svoju ljubav prema pevanju. Njegov vokalni potencijal brzo je stekao pažnju, pa se nakon toga pridružio bendu “Bumerang”. Tamo je razvio svoj specifičan muzički identitet, a istovremeno se pripremao za velike projekte koji će promeniti muzičku scenu bivše Jugoslavije.
Njegov susret sa Brnom Langerom, koji je takođe bio ključni član „Atomskog skloništa“, doveo je do stvaranja jednog od najvažnijih muzičkih perioda. Njihova saradnja sa Boškom Obradovićem, pulskim pesnikom, bila je prekretnica koja je rezultirala osnivanjem grupe “Atomsko sklonište”. Bend je svoju osnovu zasnovao na antiratnim porukama i snažnim socijalnim temama, koje su se savršeno uklapale u jugoslovensku rock scenu sedamdesetih godina.
- Njihov prvi album, objavljen 1978. godine, već je nosio kultnu snagu, a “Atomsko sklonište” postalo je simbol slobode i otpora. Specifičan scenski nastup Đosera, koji je obeležavao statičnost na bini zbog fizičkih poteškoća, postao je njegov zaštitni znak. Na koncertima je često sedeo, dok je ostatak benda stvorio snažnu energiju koja je publiku nosila kroz svaki nastup. Njegova scenska pojava, koja je delovala gotovo hermetično, bila je spoj bolesti, povreda i unutrašnje borbe, ali i neverovatne posvećenosti muzici. Bio je poznat po tome što je, uprkos teškim bolovima, nastupao čak i kada je morao da ide na terapije nakon koncerata.
- Đoserov život bio je obeležen i ličnim gubicima. Uvek je bio blizak sa majkom, koju je ispratio na poslednji počinak u 35. godini života. Tokom svog života nije se ženio, ali je verovao da je ljubav i porodica nešto što se ne može vezati za klasične norme. Njegova borba sa bolešću bila je ogromna, a dijagnoza raka limfnih žlezda primljena je dok je imao samo 20 godina. Njegova stalna borba sa rakom limfnih žlezda nije ga sprečila da ostane aktivan na muzičkoj sceni, ali ga je ujedno prisilila da balansira između terapija i koncerata. Poslednji put je nastupao 7. novembra 1986. godine, a u to vreme je već bio izuzetno iscrpljen.
Jedan od ključnih trenutaka u njegovoj karijeri bilo je nastupanje u Čačku, gde je, uprkos teškim posledicama bolesti, nastupao pred publikom koja ga je obožavala. Njegovoj sceni nije smetalo što nije mogao da pomera noge. Njegova sposobnost da prenese emocije i energiju kroz pesme bila je snaga koja je obeležila njegovu karijeru. Kritičari su ga opisivali kao muzičara koji je i bez mnogo fizičkih pokreta, znao da unese vatru u publiku.
- Serđo Blažić je bio jedan od najvažnijih muzičara na jugoslovenskoj muzičkoj sceni. Njegov rad u “Atomskom skloništu”, zajedno sa njegovom borbom za život, ostavio je snažan uticaj na generacije. Poznat po svom optimizmu i snazi, čak i u najmračnijim trenucima, ostavio je dubok utisak na sve koji su ga poznavali i poštovali njegovu hrabrost i muziku. Nažalost, njegova borba sa rakom trajala je sve do njegovog preminuća, koje se desilo u njegovoj 35. godini. Iako njegov život nije bio dug, sigurno je bio bogat – bogat sa muzikom, ljubavlju prema porodici i muzičkom nasleđu koje će zauvek živeti.
U svom životu, Serđo Blažić, iako obeležen fizičkim i zdravstvenim poteškoćama, uspeo je da oblikuje jedan deo istorije jugoslovenskog roka. Bilo je to vreme kada je muzika nosila političke, socijalne i emotivne poruke, a njegov glas bio je snažan kao simbol otpora i borbe za bolji svet
